| Johan |
28-04-2009 18:31:17 |
Ik ben nu 47 jaar en heb sinds 17 jaar (jawel) last van ritmestoornissen, nl. estrasystolen (VES). Ik heb altijd veel en vrij intensief aan wielrennen gedaan. Volgens de verschillende cardiologen die ik in de loop der jaren consulteerde, heeft het daar natuurlijk mee te maken, hoewel ze me ook niet stellig 'verboden' om verder te sporten. Ik heb 2 keer een electrofysiologischonderzoek ondergaan en daarbij bleek mijn hart telkens helemaal gezond. Stress zou volgens hen ook een belangrijke oorzaak van het euvel zijn. De extrasystolen zijn heel vervelend, maar die moest er maar bij nemen. Gedurende enkele jaren sportte ik beduidend minder, maar dat was absoluut geen afdoende remedie tegen de VES, wel integendeel. Nu fiets ik terug meer sinds 2001. Ik ben aangesloten bij een club waar behoorlijk wordt doorgefietst, rij toertochten en ga zelfs regelmatig in het buitenland fietsen. Zo fietste ik al in Italië, Spanje en de Franse Alpen en beklom ik vorig jaar liefst 4 keer de Mont Ventoux. Alles bij mekaar haal ik toch zo'n 8.000km/jaar. Af en toe echter heb ik, enkele uren na een behoorlijke inspanning, VES-aanvallen, die soms een paar uur aanhouden. Ik voel dan duidelijk die overslagen. En hoewel ik me elke keer voorneem om rustig te blijven, sla ik na al die jaren nog vaak in paniek, wat de stoornissen nog in de hand werkt. En telkens denk ik dat het nooit meer overgaat en dat mijn laatste uur geslagen heeft. Is dit een herkenbaar verhaal ? Ik dacht van wel ! |